Со палимпсести си ја палам свеста,
низ рески посетувам нови места:
дознавам за туѓи бескрајни детства
и за — на возбудливи случки — следства.
Кормилото си го вртам по мој терк.
Сетилата везден за шок се на штрек;
шок — среде предвидливостите на претек,
за да ме оддалечи од овој век.
Ако не е достапно друго средство,
самотијата е солидно бегство,
нудејќи можност за секакво дејство,
како судоку... Или полјоделство...
No comments:
Post a Comment